Niet denken is ook positief

Als een wervelwind komt ze binnen, net op tijd voor onze afspraak. Lachend, verzorgd, goed gekleed. Ze gaat zitten en valt met de deur in huis. “Ja, ik ben te dik, veel te dik. En nu is het genoeg, er móet iets gebeuren. Ik zie de mensen echt wel denken hoor, ‘wat een vet varken’. U toch ook toen ik hier binnenliep? U mag best eerlijk tegen me zijn. En ik weet al wat u gaat zeggen, ik moet gewoon positiever gaan denken.”

Ik vertel haar dat ik bij haar entree niet zoveel dacht maar vooral zag. En ja dat denken van ons daar mogen we wel wat mee. Niet het positieve of negatieve is relevant maar het denken zelf zit ons vaak in de weg. Zie ons denken eens als een meereizende stem, als een interne adviseur die continue ongevraagd advies geeft. Het maakt en verzamelt verhalen en ideeën over ervaringen die we ergens in ons verleden en heden zijn tegengekomen. We denken dat dit waarheden zijn en handelen er naar.

 

Ik vertel mevrouw hierover en vraag haar of zij dit herkent en wat haar verhalen zijn. Dat vindt zij niet zo moeilijk en kan ze mij direct vertellen. Haar verhalen zijn herkenbaar:

 

  • We zijn thuis allemaal dik, het zal wel aan de genen liggen.
  • Ik heb nu toch al gesnoept dus de rest van de dag is mislukt, morgen maar weer.
  • Het gaat een paar weken goed en daarna faal ik weer.
  • Met Kerst en tijdens vakantie kom ik altijd 4 kilo aan. 

 

Hardnekkig tegen jezelf blijven zeggen dat je positief moet zijn klinkt als ‘denk niet aan de roze olifant’. Gaat niet lukken. Hard oordelen over jezelf werkt ook niet. Wat wel werkt is nagaan hoe deze verhalen elke keer weer bepalen wat je doet en wat je eet. Ongelukkig voelen zorgt ervoor dat we dingen gaan vermijden, gaan piekeren of afleiding gaan zoeken. Door te eten hoef je even niet stil te staan bij je ongemak of ongeluk. 

 

“Dus het is helemaal niet erg als ik soms negatief denk als ik me er maar bewust van ben en weet dat ik daardoor kan gaan eten?”.  Precies daar gaat het om. Samen hebben we de verhalen en bijbehorend gedrag op een rij gezet. Al snel kwam mevrouw tot de conclusie dat ze haar interne adviseur wat minder serieus ging nemen. Ze ging beter voor zichzelf zorgen, werd actiever en verloor, langzaam maar gestaag, de kilo’s. “Mijn verhalen bleken vaak niet waar en lieten me ook nog eens dingen doen waar ik nu niet meer achter sta”. 

 

En zo is het, want gedachten héb je, je bent ze niet.

image
Geplaatst door Erica Slof
Diëtist